Swing Trading Giriş Kurallarım: Alım Yapmadan Önce Yaptığım 5 Kontrol
Marc Chow'un her ABD hissesi swing trade'inden önce uyguladığı giriş öncesi kontrol listesi: 20/50/200 günlük trend filtresi, kurumsal para akışı, göreli güç, sektör rotasyonu ve Bollinger Bantları çıkışları.
Yaptığım her swing girişinde aynı beş kontrolü uygularım: 20 günlük ve 50 günlük ortalamalardaki trend, kaçınma filtresi olarak 200 günlük ortalama, kurumsal ayak izi olarak okunan para akışı, SPY’ye göre göreli güç ve içinde işlem yaptığım sektör. Çıkış ayrı bir karar değildir; Bollinger Bantlarından gelir. Bir kontrol başarısız olursa, o hisseyi atlarım. Kontrol listesi, almak istediğim işlemleri, kurulumun aslında desteklediği işlemlerden ayırmak için vardır; çünkü hızlı bir piyasa gününde hafıza bir süreç değildir. Ayrıca tek başına bir işlemi asla tetiklemez: haberlerde ne okuduğum ve bir hisse etrafındaki duygunun nasıl oturduğu kararın bir parçasıdır ve hiçbir gösterge bu kısmı benim yerime yapmaz.
Temel Çıkarımlar
- Başarısız bir kontrol, o hisseyi sonlandırır. İyi bir okumayı kötü bir okumayla ortalama almak diye bir şey yoktur.
- 200 günlük SMA bir giriş sinyali değil, bir kaçınma filtresidir — ve sektör trendi ondan önce gelir.
- MFI kurumsal ayak izini okur: alt banda yakın birikimlerini alırım ve 1.5 ile 2 sigma arasındaki güçlerine satarım.
- Bollinger Bantları çıkışı belirler. Sabit bir ödül katına göre işlem yapmam ve işlem başına sabit bir stop kullanmam.
- Kontrol listesi filtreler; haberler ve duygu karar verir. Tek başına bir işlemi asla tetiklemez.
Kontrol 1 — Trend yönü
Birkaç ayı kapsayan kısa vadeli trendi, 20 günlük ve 50 günlük basit hareketli ortalamalarla tanımlarım. Fiyat her ikisinin üzerindeyse ve 20 günlük ortalama 50 günlük ortalamanın üzerindeyse, bu bir yükseliş trendidir. Ben bu kurulumu işlem yaparım.
200 günlük SMA farklı bir iş görür. Benim için bir giriş sinyali değildir; neyle ilgilendiğimi istemediğim hisseleri bulmamın yoludur. Düşen bir 200 günlük ortalamanın altında işlem gören bir sembol, düşen bir varlıktır ve ben ondan uzak dururum.
İpucu: Bu bölüm, bir sonraki yazıda detaylandırılacak olan kontrol listesinin ikinci ve üçüncü adımlarını açıklar.
Kontrol 2 — Para akışı, kurumsal ayak izi olarak okunur
Perakende yatırımcılar MFI’yi (Ortalama Göreli Güç Endeksi) hareket ettirmez. Kurumsal katılım hareket ettirir ve kurumlar, dönüş noktasını benim onayımı almadan kontrol eder. Bu yüzden yüksek MFI’yi bir ayak izi olarak okurum: fiyat yukarı itiliyor ve birikim (akümülasyon) yapılıyor.
Bu, çoğu kontrol listesinin dayandığı giriş kuralını tersine çevirir. Satın al düğmesine basmak için MFI’nin yükselmesini ve 50’nin üzerine çıkmasını beklemiyorum. Fiyat alt Bollinger Bandı’na yaklaştığında, maliyetim genellikle son bantta, eksi 1.5 ile eksi 2 sigma arasında olacak şekilde birikime giriyorum. Fiyat 1.5 ile 2 sigma seviyelerindeki üst bantlara ulaştığında, kurumlara aşamalı olarak satıyorum.
Bu yapıda, satış fiyatım çoğu zaman bir sonraki fiyat zirvesinin üst yüzde 70 ila 90’lık dilimine denk geliyor ve maliyet genellikle son bantta olduğu için, getiri çoğu zaman yüzde 10’un üzerinde çıkıyor. Bunlar, kendi işlemlerimden gelen tipik sonuçlardır, başka birinin hesabı için bir tahmin değil. Aynı okuma, MFI ayrışması kısmında da görülür: fiyat yeni bir zirve yaparken MFI bunu onaylamıyorsa, hareketin arkasındaki para, grafiğin iddia ettiğinden daha incedir ve o hisseyi artık bir birikim olarak görüp işlem yapmayı bırakırım.
Kontrol 3 — SPY’ye göre göreli güç
20 işlem günü boyunca, hisse SPY’yi (S&P 500 ETF’si) geride bırakmalıdır. Bu, en çok hisseyi eleyen kontroldür: herhangi bir günde, piyasadaki yeşil grafiklerin yarısı, sadece piyasanın kendisi yeşil olduğu için yeşildir. Bu güç değildir — bu, gelgittir.
Kontrol 4 — Stop-loss yok: sermaye kilidi ve sektör filtresi
İşte klasik borsa kitaplarından ve bu kitaplar için yazan guralardan farklılaştığım nokta. Bir işlemde stop fiyatı belirlemem. Yön tahminimde yanılıyorsam, parayı birkaç ay daha kilitli bırakırım. Bu, yöntemin kabul edilmiş maliyetidir ve yokmuş gibi davranmaktansa bunu açıkça adlandırmayı tercih ederim.
Sermayeyi koruyan şey stop değil, giriş filtresidir. Yalnızca 200 günlük hareketli ortalaması (SMA) yükselen trendde olan varlıklara bahis oynadığım için, fiyat geri döner. Yanlış giden bir işlem genellikle yavaşça yanlış gider ve zaten yükselen bir 200 günlük ortalamanın üzerinde olan bir hisse senedinin, bu ortalamaya geri dönme geçmişi vardır.
Son iki ayda bu fark, avuç içi kadar çok kez test edildi ve ayakta kaldı. Birkaç “put tuzağından” çıktım — düşüşün devam etmesini beklediğim ve istediğim hareket gelmeden önce primin aleyhime işlediği pozisyonlar. Portföyümdeki birkaç hisse senedi, birkaç gün içinde yüzde 10’dan fazla değer kaybetti ve klasik cevap anında ve basit: çık, zararı kaydet ve devam et. Çıkmadım. Hisse senetleri yerinde durdu ve fiyat, iki hafta içinde olduğu yere geri döndü.
Bu düşüşleri, bireysel hisse senedi hakkında bilgi olarak değil, sektör rotasyonu dalgaları olarak okuyorum ve klasik kuralın, piyasada gördüğüm şeyle uyuşmadığı yer tam da burası. Şu anda algoritmik ve kantitatif (quant) ticaret çağında yaşıyoruz ve sermaye, birkaç gün içinde sektörler arasında ve bir varlıktan diğerine geçiyor. Üç işlem gününde yüzde 10 değer kaybeden bir hisse senedi, genellikle kendi hakkında bir haberden ziyade bu akışı taşıyordur. Sabit bir stop, bu akışı bir hüküm olarak okur ve yoldan çekilir. İşlem başına stopum yok ve bu akış geri geldiğinde pozisyonun orada olmasının nedeni, düşüşü göğüsleyip beklememdir.
Bunların hiçbiri, stop-loss’ların aptalca olduğu ya da bu piyasada hiçbir şeyin okunamayacağı iddiası değildir. Bir kâr hedefi ve bir stop-out, makul bir yöntemdir ve hareketi rotasyon olarak okumayan bir stil için büyük olasılıkla daha iyisidir. Bu benim stilim ve benim için işe yaradı; herkes için geçerli bir durum değil. Daha derin bir değer kaybına (drawdown) müdahale etmeden oturamayan biri için uygun değilim ve benim yolumun dürüst maliyeti, gerçekten yanlış olan bir pozisyonun daha uzun süre yanlış kalmasıdır — daha fazla sermaye kilitli kalır ve başka bir yerde doğru olabilmem için daha uzun bir bekleme süresi oluşur. Her düşüşün geri döneceğini beklemiyorum. 200 günlük ortalama ve sektör trendi, bekleme süresinin yeterince uzun sürdüğünü bana söyleyen şeylerdir.
200 günlük ortalamanın satın aldıktan sonra aşağı döndüğü durumlar oldu. O zaman satarım ve bunu olduğu gibi adlandırıyorum: bir kayıp, istediğimden daha uzun süre kilitli kalan sermayeyle birlikte. Bu yaklaşımın dürüst başarısızlık modu budur. Zarar temiz ve sabit bir sayı değildir — zamandır ve bazen zamanla kayıp birlikte gelir.
Bulduğum iyileştirme, bireysel hisse senedini okumadan önce sektör trendini okumaktır. Aşağı yönlü trende olan bir sektör içinde 200 günlük ortalaması yükselen bir varlık bulmak zordur ve aşağı yönlü trendde olan bir sektörde ana oyuncular kaçınılmaz olarak onunla birlikte düşer. Bu yüzden sektörü tamamen atlarım ve bir sonrakine geçerim. Bunun adı sektör rotasyonudur ve piyasa genelinde sektör trendlerini okumak, quantorb aracılığıyla benim için çok daha kolaydır. Bu yöntemin gerçek risk kontrolü budur — bir stop değil, ters yöne giden bir sektör içinde işlem yapmayı reddetmektir.
Kontrol 5 — Bollinger Bantlarından okunan çıkış
Kârı da sabit bir ödül katında almıyorum. Ders kitapları ve uzmanlar size bir tane belirlemenizi söyler ve ben, bunu belirlemeyerek daha fazla kazandığımı buldum. Fiyatlamaların zirvelerini ve diplerini bulmak için Bollinger Bantlarına güveniyorum. Bantlar, bir hareketin ne kadar yol katettiğini söyler; bu da sabit bir katın önceden bilemeyeceği tek şeydir.
Dolayısıyla çıkış, üst banttır; alt banda yakın alınan hisselerde 1.5 ile 2 sigma arasında aşamalı olarak satılır. Pozisyonun bir kısmı daha erken, bir kısmı daha sonra satılır ve tam tepeyi yakalamaya çalışmıyorum.
Bant seviyelerini pozisyona girmeden önce yazmamın nedeni, yazılı bir çıkış stratejisinin değerli olmasının nedeni ile aynıdır: herkes, pozisyona girmişken değil, soğukkanlıyken çıkış kararlarını daha iyi verir. Pozisyonda olduğunuzda piyasa size bekleme bahanesi sunar — haberler iyi, sektör sadece mola veriyor, o bant aslında sayılmıyor. Seviyeler, işlemde değilken verdiğim bir karardır ve pozisyon benimle tartışırken uydurabileceğim herhangi bir sayıdan daha iyi tutar.
Giriş kurallarıma dair sorular
Beş kontrolün hepsinin geçmesi gerekiyor mu?
Hayır — beş kontrol, yeşil ışık anlamına gelmez. Bir filtre olarak çalışırlar: her biri bir hisse senedini eleyebilir ve herhangi birinde başarısız olan hisse, diğerlerinin gücüyle işlem yapılmak yerine atlanır. İşlemi asıl belirleyen, haberlerimi ve hisse etrafındaki duygu durumunu okuyuşumdur; bu yargı, kontrol listesinin yanında yürür, asla listenin bir parçası olarak değil ve asla bir ekranın benim yerime yapabileceği bir şey olarak da değil. Bu yüzden de gün içi işlem benim için hiç uymadı: bu bir dinleme ve düşünme sürecidir ve bir işlem oturumuna sığmaz.
Kontrol listesi ne kadar sürer?
Gözlem listesi oluşturulduktan sonra hisse başına dakikalar — işin çoğu "hayır" demektir ve "hayır" demek hızlıdır.
Kontrol listesi ayı piyasasında işe yarar mı?
Sizi dışarıda tutarak işe yarar: çoğu hissenin trend ve göreli güç kontrollerinden geçemediği bir piyasada, doğru işlem sayısı neredeyse sıfırdır. Aşağı yönlü trendde olan bir sektörde, içindeki herhangi bir hisseye bakmadan önce tüm sektörü atlarım. Kontrol listesi işlemler bulmak zorunda değildir. Geçen az sayıdakileri bulmak zorundadır.
Educational notes on my own process, not investment advice. Trading involves risk of loss.
